مقالات

سفتی آئورت همراه با فشار خون بالاتر در طول دوچرخه سواری درجه بندی شده


بر اساس یافته‌های یک آنالیز ثانویه مشاهده‌ای اکتشافی که در Artery Research منتشر شد، در بزرگسالان جوان سالم، سفتی آئورت در حالت استراحت به طور قابل‌توجهی با فشار خون سیستولیک بالاتر و فشار متوسط شریانی بالاتر در طول دوچرخه‌سواری درجه‌بندی شده مرتبط بود. محققان سرعت موج نبض کاروتید-فمورال در حالت استراحت را همراه با پارامترهای همودینامیک پیوسته و متناوب در چهار مرحله زیر حداکثری مجزا از تمرین ارزیابی کردند تا تعیین کنند که چگونه خواص شریان مرکزی با فعالیت قلبی عروقی مطابقت دارد. حتی پس از تنظیم مقادیر همودینامیک پایه استراحت در وضعیت نشسته قبل از ورزش و جنسیت شرکت کنندگان، سرعت موج بیشتر پالس کاروتید-ران در حالت استراحت با افزایش فشار عروقی در طول تمرین همراه بود. این مطالعه داده‌های معیار ارزشمندی را در مورد میزان مطابقت اولیه شریان مرکزی با تنظیمات گردش خون دینامیکی در افرادی که عاری از بیماری‌های قلبی عروقی آشکار و بازسازی شریان اصلی مرتبط با سن هستند، ارائه می‌کند.

شریان‌های الاستیک بزرگ، به‌ویژه آئورت، با تعدیل جریان ضربانی ایجاد شده توسط جهش بطن چپ و ترویج جریان خون نسبتاً ثابت در میکروسیرکولاسیون محیطی، نقش اساسی در هموستاز قلبی عروقی انسان دارند. هنگامی که سفتی شریانی افزایش می‌یابد، این ظرفیت بافر طبیعی عروق کاهش می‌یابد و ضربان‌پذیری فشار بیشتری ایجاد می‌کند و بار مکانیکی سیستولیک افزایش یافته را در حین ورزش به بطن چپ منتقل می‌کند. سرعت موج پالس کاروتید-ران غیرتهاجمی به طور گسترده در ادبیات فیزیولوژی به عنوان استاندارد مرجع بالینی برای اندازه گیری سفتی آئورت شناخته شده است و به طور مداوم با حوادث قلبی عروقی و مرگ و میر در گروه های جمعیتی گسترده تر مرتبط است. در حالی که سفتی آئورت با افزایش سن تقویمی به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد، تغییرات پایه قابل اندازه‌گیری در سرعت موج نبض کاروتید-فمورال در بزرگسالان جوان سالم مشهود است و محیطی ایده‌آل برای بررسی همودینامیک ورزش بدون حضور مخدوش‌کننده بیماری مزمن ایجاد می‌کند.

در طول فعالیت پویا ریتمیک عضلات بزرگ مانند دوچرخه سواری، برون ده قلبی، ضربان قلب و فشار خون سیستولیک به طور سیستماتیک افزایش می یابد تا نیازهای انرژی انقباض عضلات اسکلتی را برآورده کند، در حالی که فشار خون دیاستولیک با کاهش مقاومت عروق محیطی، تنظیمات کمتری نشان می دهد. اگرچه تنظیمات ناشی از ورزش در فشار خون از فردی به فرد دیگر بسیار متفاوت است، تحقیقات قبلی نشان داده است که کشش شریانی و سلامت اندوتلیال بر میزان افزایش دینامیک فشار خون تأثیر می‌گذارد. مطالعات قبلی، از جمله مطالعه فرزندان فرامینگهام و مطالعه خطر قلبی عروقی در فنلاندی‌های جوان، سرعت امواج پالس بالاتر یا کاهش عملکرد اندوتلیال را با فشار خون سیستولیک بالاتر در طول پروتکل‌های تمرینی بیشینه قلبی-ریوی و تردمیل مرتبط دانسته‌اند. با این حال، شواهدی مبنی بر ارزیابی اقدامات مکرر همودینامیک در بارهای ورزشی استاندارد شده چندگانه در بزرگسالان جوان کمیاب است، و این سؤال را مطرح می‌کند که آیا این انجمن‌های قلبی عروقی همچنان ادامه می‌یابد یا با افزایش تقاضای بدنی افزایش می‌یابد.

برای بررسی این فعل و انفعالات فیزیولوژیکی تحت بارهای کاری متوالی، محققان یک تجزیه و تحلیل ثانویه اکتشافی انجام دادند که از داده‌های جمع‌آوری‌شده آینده‌نگر از گروهی از شرکت‌کنندگان سالم در یک پروژه مشاهده‌ای بزرگ‌تر برای بررسی فشار خون خودمختار و تنظیم ضربان قلب در طول ارتوستاز و ورزش استفاده کردند. پروژه اصلی توسط کمیته اخلاق پزشکی جمهوری اسلوونی با شماره تاییدیه 0120-388/2025-2711-5 تایید شد و در ClinicalTrials.gov با شناسه NCT07482462 ثبت شد. در مجموع 30 جوان سالم، از جمله 17 زن و 13 مرد با میانگین سنی 2.5 ± 22.8 سال، از طریق اطلاعیه های دانشگاه، تبلیغات دانشگاه و لیست های پستی سازمانی استخدام شدند. نمونه مورد مطالعه با معیارهای ورود دقیق تعریف شد: سن بین 18 تا 35 سال، شاخص توده بدن بین 20.0 تا 24.9 کیلوگرم بر متر مربع، وضعیت غیر سیگاری، عدم وجود بیماری های حاد یا مزمن، و تست ارتوستاتیک منفی.

شرکت کنندگان فعالیت بدنی منظم خود را به عنوان بخشی از سابقه پزشکی خود گزارش کردند و نامزدهایی که داروهای تجویزی یا مکمل هایی با اثرات شناخته شده قلبی عروقی مصرف می کردند یا علائم قبلی مرتبط با ورزش را گزارش می کردند، حذف شدند. آزمایش در شرایط آزمایشگاهی کنترل‌شده انجام شد که بین ۲۱ تا ۲۳ درجه سانتی‌گراد در ساعات بعد از ظهر نگهداری می‌شد، به دنبال الزام شرکت‌کنندگان به اجتناب از فعالیت بدنی سنگین به مدت ۲۴ ساعت و پرهیز از کافئین و وعده‌های غذایی سنگین برای حداقل چهار ساعت. سفتی آئورت پس از حداقل پنج دقیقه استراحت آرام به پشت با استفاده از سیستم SphygmoCor XCEL از Cardiex ارزیابی شد. این روش غیر تهاجمی، تونومتری پلانشن روی شریان کاروتید را با یک کاف نوسان‌سنجی که در قسمت بالای ران قرار می‌گیرد، ترکیب می‌کند تا امواج فمور را ثبت کند. طول مسیر عروقی با روش تفریق تعیین شده با کم کردن فاصله سطحی بین محل نبض کاروتید و شکاف فوق‌استرنال از فاصله بین شکاف فوق‌استرنال و محل ثبت استخوان ران تعیین شد.

پروتکل تمرین درجه بندی شده بر روی یک ارگومتر سیکلی Ergosana ERG 911 plus با ترمز الکترونیکی ساخته شده توسط Schiller AG تکمیل شد و پس از یک دوره استراحت نشسته سه دقیقه ای شروع شد. شرکت کنندگان چهار جلسه تمرینی متوالی سه دقیقه ای را با 20٪، 40٪، 60٪ و 80٪ از حداکثر سرعت دوچرخه سواری مورد انتظار خود انجام دادند و سرعت کار حداقل 65 دور در دقیقه را در سرتاسر حفظ کردند. حداکثر سطوح کار دوچرخه‌سواری به‌صورت جبری با تنظیم مجدد معادلات پیش‌بینی خاص جنسی توسط استورر و همکارانش با استفاده از استانداردهای مرجع حداکثر جذب اکسیژن توده بدن، سن و ارگومتری چرخه که از رجیستری FRIEND به‌روز شده است، محاسبه شد. ضربان قلب به طور مداوم با استفاده از یک سیستم ثبت الکتروکاردیوگرافی 12 لید کنترل شد، در حالی که فشار خون سیستولیک و دیاستولیک بازویی بر روی بازوی چپ در هنگام استراحت نشسته و در پایان دقیقه دوم هر مرحله دوچرخه‌سواری با استفاده از کاف سیکل سیکل خودکار اندازه‌گیری شد.

فشار متوسط ​​شریانی به طور خودکار از فشار سیستولیک و دیاستولیک اندازه گیری شده با استفاده از فرمول فشار دیاستولیک به اضافه یک سوم اختلاف فشار نبض محاسبه می شود. اندازه‌گیری‌های مکرر در چهار مرحله دوچرخه‌سواری درجه‌بندی شده با استفاده از معادلات برآورد تعمیم‌یافته با استفاده از ساختار همبستگی کاری متغیر، توزیع گاوسی، تابع پیوند هویت، و خطاهای استاندارد قوی گروه‌بندی شده توسط شرکت‌کنندگان تحلیل شد. حجم کار به عنوان یک پیش‌بینی‌کننده پیوسته وارد شد که از نظر ریاضی بر روی 50 درصد از حداکثر نرخ کار چرخه‌ای مورد انتظار متمرکز بود و به‌گونه‌ای مقیاس‌بندی شد که هر واحد نشان‌دهنده افزایش 20 درصدی در حجم کار باشد. هر مدل تحلیلی اولیه شامل سرعت موج نبض کاروتید-ران در حالت استراحت، حجم کار، جنسیت، خط پایه همودینامیک بی‌تحرکی قبل از تمرین مربوطه، و یک ترم تعامل دو طرفه بین سرعت موج پالس در حالت استراحت و بار کاری تمرین برای شناسایی هرگونه تغییر وابسته به بار کاری بود.

گروه مطالعه میانگین فشار خون سیستولیک به پشت خوابیده را در حالت استراحت 9.3 ± 125.5 میلی متر جیوه، فشار دیاستولیک 7.2 ± 75.8 میلی متر جیوه، میانگین فشار شریانی 8.3 ± 90.4 میلی متر جیوه و ضربان قلب در حالت استراحت 71.1 ± 12 ± 12 دقیقه نشان داد. در طول ورزش، فشار خون سیستولیک، فشار متوسط ​​شریانی و ضربان قلب به تدریج در مراحل متوالی دوچرخه سواری افزایش یافت، در حالی که فشار خون دیاستولیک به طور متوسط ​​تغییر کرد و به طور کلی 9.2 میلی‌متر جیوه بین استراحت پایه و مرحله تمرین 80 درصد افزایش یافت. در مدل‌های معادله تخمین تعمیم‌یافته اولیه، سرعت موج بیشتر در حالت استراحت کاروتید-فمورال اثر اصلی معنی‌دار آماری را بر فشار خون سیستولیک در نقطه مرکزی بار کاری 50 درصد، با ضریب رگرسیون غیر استاندارد 7.41 میلی‌متر جیوه در هر 1 متر بر ثانیه (95% CI، 0.4 = 0.4) نشان داد. به طور مشابه، فشار متوسط ​​شریانی یک ارتباط مثبت از نظر آماری معنی‌دار نشان داد که نشان دهنده افزایش 3.92 میلی‌متر جیوه در هر 1 متر بر ثانیه (95% فاصله اطمینان (CI)، 1.67 تا 6.16؛ p = 0.001) است.

برای فشار متوسط ​​شریانی، برهمکنش بین سرعت موج پالس در حال استراحت و بار کاری از نظر آماری معنی‌دار نبود، که نشان می‌دهد که بزرگی ارتباط فشار در طول مراحل دوچرخه‌سواری زیر حداکثر ثابت باقی مانده است. فشار خون دیاستولیک نیز به طور مثبت با سرعت موج نبض در حالت استراحت همراه بود، و ضریب 2.69 میلی‌متر جیوه در هر 1 متر بر ثانیه (95٪ فاصله اطمینان (CI)، 0.67 تا 4.71؛ 0.009 = p) را نشان داد، بدون اینکه تعامل معنی‌داری با حجم کار نداشته باشد. برای ضربان قلب، اثر اصلی سرعت موج پالس در نقطه میانی بار کاری 50% از نظر آماری معنی‌دار نبود (B = 5.12 bpm در 1 m/s؛ 95% فاصله اطمینان (CI)، 0.97- تا 11.21؛ p = 0.099)، اما مدت تعامل بین بار موج کاری علامت‌دهنده پالس به . برای 20% افزایش، 1.21 تا 4.73 تخمین زده می شود که ضربان قلب در حالت استراحت به طور قابل توجهی با ضربان قلب در 60% و 80% از حداکثر نرخ کار مورد انتظار مرتبط است، در حالی که هیچ ارتباط آماری معنی داری در مراحل سبکتر 20% و 40% مشاهده نشد.

محققان چندین تحلیل حساسیت را برای آزمایش استحکام نتیجه‌گیری‌های آماری اولیه خود در برابر انتخاب‌های مدل‌سازی جایگزین و استراتژی‌های تعدیل پایه انجام دادند. همبستگی بین سرعت موج نبض در حالت استراحت و همودینامیک قبل از تمرین در هر دو وضعیت نشسته و خوابیده ضعیف بود و از نظر آماری معنی‌دار نبود، و تنظیم برای تخمین فشار به پشت خوابیده یا حذف کامل تنظیم پایه، ارتباط معنی‌دار با فشار سیستولیک، میانگین و دیاستولیک ورزش را دست نخورده باقی گذاشت. هنگام برازش مدل‌های خطی با اثرات مختلط با رهگیری‌های تصادفی شرکت‌کنندگان، تخمین‌های نقطه‌ای تقریباً با تخمین‌های میانگین جمعیت اولیه یکسان باقی ماندند، اما برهمکنش سرعت موج پالس با بار کاری برای فشار خون سیستولیک به معنی‌داری آماری رسید (B = 2.66 mmHg؛ 30/2.950 درصد برای افزایش 2.950٪ p = 0.026)، در حالی که رابطه دیاستولیک نتوانست به اهمیت اسمی برسد (0.105 = p)، که نشان دهنده حساسیت استنباطی وابسته به مدل در برآورد واریانس است.

مهمتر از همه، یک تجزیه و تحلیل حساسیت اضافی، بار کاری تجویز شده واقعی بر حسب وات را به اجزای درون آزمودنی‌ها و بین آزمودنی‌های جداگانه با مقیاس 20 وات تجزیه کرد. در این مشخصات بار کاری مطلق، سرعت موج بیشتر در حالت استراحت با سیستولیک، میانگین شریانی، دیاستولیک، و ضربان قلب در حالت استراحت ضربان قلب و ضربان قلب بیشتر مرتبط بود. حجم کار برای همه پیامدها، از جمله فرکانس قلبی، به طور کامل ناپدید شد (B = 0.002 ضربان در دقیقه برای 1 متر بر ثانیه برای 20 W؛ 95% فاصله اطمینان (CI)، 1.63- تا 1.63؛ p = 0.998). این اختلاف نشان می‌دهد که افزایش آشکار ضربان قلب وابسته به بار کار مشاهده شده در مدل مبتنی بر ضربان پایه نسبت به تعاریف جایگزین بار کار قوی نیست. اگرچه تنظیم مجدد بارورفلکس شریانی و تنظیم خودکار چارچوبی نظری ارائه می‌کند که در آن سفت شدن عروق ممکن است ضربان قلب را با تشدید ورزش تغییر دهد، فقدان مقاومت نشان می‌دهد که تعدیل ضربان قلب توسط بارهای کاری نمی‌تواند به طور محکم از این داده‌ها بیان شود.

نویسندگان نقاط قوت و محدودیت‌های روش‌شناختی متعددی را که نتیجه‌گیری‌های مشاهده‌ای آن‌ها را زمینه‌ای می‌کند، بیان کردند. ارزیابی اندازه‌گیری‌های مکرر قلبی عروقی در چهار بار کاری متوالی با استفاده از مدل‌سازی متوسط ​​جمعیت قوی، از اتکا به عکس‌های فوری تک مرحله‌ای جلوگیری می‌کند و امکان آزمایش صریح روندهای وابسته به حجم کار را فراهم می‌کند. با این وجود، این تحقیق با یک نمونه راحت متشکل از 30 نفر، شاخص توده بدنی محدود 20.0 تا 24.9 کیلوگرم بر متر مربع، و محدوده سنی محدود به 18 تا 35 سال محدود شد، که از تعمیم مستقیم به گروه های مسن تر یا بالینی جلوگیری می کرد. علاوه بر این، بارهای ورزشی از معادلات پیش‌بینی به‌جای آزمایش حداکثر مستقیم قلبی-ریوی مشتق شده‌اند، فاز چرخه قاعدگی در میان شرکت‌کنندگان زن ثبت نشده است، فشار خون با استفاده از نوسان‌سنجی متناوب کاف بازو با توجه به آرتیفکت‌های حرکتی کنترل می‌شود، و هیچ پارامتر تهاجمی یا ضربان به ضربان مانند حجم سکته مغزی، فشار خون مرکزی،مقاومت عروقی سیستمیک و حساسیت مستقیم بارورفلکس. در نهایت، طراحی مشاهده‌ای از استنتاج‌های علی جلوگیری می‌کند و فقدان اصلاحات رسمی برای مقایسه‌های چندگانه مستلزم آن است که همه مقادیر p اسمی با احتیاط تفسیر شوند.

موضوع تحقیق: ارتباط سرعت موج نبض کاروتید-فمورال در حالت استراحت با همودینامیک ورزش در بزرگسالان جوان سالم

عنوان مقاله: سرعت موج نبض کاروتید-فمورال در حالت استراحت و پاسخ‌های همودینامیک در طول دوچرخه‌سواری درجه‌بندی شده در بزرگسالان جوان سالم

مراجع مقاله: Šinigoj Porčnik، P.، و Kabaklić، A. (2026). سرعت موج پالس کاروتید-ران و پاسخ های همودینامیک در حال استراحت در طول دوچرخه سواری درجه بندی شده در بزرگسالان جوان سالم. تحقیقات شریانی، 32(1)، ماده 48. https://doi.org/10.1007/s44200-026-00148-5

اعتبار تصویر: هوش مصنوعی تولید شد

DOI: 10.1007/s44200-026-00148-5

کلمات کلیدی: سرعت موج نبض کاروتید-ران، سفتی آئورت، همودینامیک ورزش، فشار خون سیستولیک، فشار متوسط شریانی، پاسخ ضربان قلب، دوچرخه‌سواری درجه‌بندی‌شده، دوچرخه ورزشی، بزرگسالان جوان سالم، انطباق شریانی، معادلات برآورد تعمیم‌یافته، تجزیه و تحلیل موج نبض، فشار خون دیاستولیک، پاسخ‌های کارت‌شناسی وابسته به ورزش، برنامه کاربردی


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا