مقالات

استراتژی غذاهای دریایی چین در دوره تغییرات جمعیتی و ژئوپلیتیکی


بنابراین گورجان نیکولیک از Rabobank ، که تخمین زده است این کشور – که زمانی یکی از بزرگترین صادرکنندگان غذاهای دریایی در جهان بود – توضیح می دهد ، احتمالاً تا سال 2030 کسری از غذاهای دریایی 10 میلیارد دلار خواهد داشت.

دقیقاً چگونه آنها این کمبود را جبران می کنند ، باید در نظر گرفته شود ، این نشان می دهد.

جمعیت شناسی وحشتناک

همانطور که نیکولیک تأکید می کند ، به لطف کاهش چشمگیر میزان تولد چین – از بیش از 6 کودک در هر زن در دهه 1960 به 1.09 برای هر زن امروز ، این کشور در حال کاهش در جمعیت کار خود است که با افزایش متوسط ​​سنی از 2000 به 52 تا 2050 همراه است.

در همین حال ، شهرنشینی طولانی مدت ، با انتظار می رود جمعیت شهری از 550 میلیون به 1.1 میلیارد به 2050 افزایش یابد ، انتظار می رود که کار روستایی تخلیه شود و تعداد افرادی که می خواهند و قادر به کار با کم هزینه و با کمبود و با پرداخت جسمی هستند ، نیاز به نقش های سنتی غذاهای دریایی را کاهش می دهد.

نیکولیک گفت: “پیری مردم شهری بعید است که در یک کارخانه فرآوری غذاهای دریایی یا کشتی ماهیگیری یا جراحی آبزی پروری کار کنند. اما آنها به احتمال زیاد با سلامتی خود سر و کار دارند و سعی می کنند غذای سالم و سالم تری از جمله ماهی بخورند.”

از آنجا که غذاهای دریایی به عنوان سالم ترین پروتئین در فرهنگ چینی در نظر گرفته می شود ، پیش بینی می شود نرخ رشد سالانه بلند باقی بماند.

نیکولیک خاطرنشان می کند: “شهروندان در مناطق شهری نه تنها ثروتمندتر هستند ، بلکه تدارکات بسیار بهتری نیز دارند ، بنابراین در دسترس بودن غذاهای دریایی بسیار بهتری دارند. اگر این را با تمایل طبیعی به مصرف ماهی در چین ترکیب کنید ، این یک عامل بسیار مهم برای تحقق است.”

“در طب چینی و فرهنگ چینی ، ماهی به عنوان سالم ترین پروتئین در نظر گرفته می شود.

با توجه به پروتئین حیوانی فقط گوشت خوک از مصرف غذاهای دریایی در چین سرانه فراتر می رود

با این حال ، از آنجا که فروش گوشت خوک راکد است ، تقاضای غذاهای دریایی همچنان در حال افزایش است
© مارا ، NSB و Raboresearch

غذاهای دریایی

از نظر تولید ، نیکولیک انتظار دارد در سه منبع داخلی غذاهای دریایی در چین – ماهیگیری ، مزارع کپور و صدف – که به صورت تجمعی بیش از 50 میلیون تن در سال نشان می دهد ، کاهش یابد.

“در بخش Divo Ulass ، دولت به دلیل علل ثبات ، یارانه را دریافت می کند و آنها برخی از ماهیگیری ها را در دریاچه ها و رودخانه ها می بندند. وقتی صحبت از کپور می شود ، بزرگترین مشکل عدم کار در مناطق روستایی است. و در دنیای Mollusc ، فضای اضافی بسیار محدودی در ساحل وجود دارد تا گسترش یابد.”

در این میان ، اگرچه او آبزی پروری بالا و متوسط ​​را می بیند ، که از سطح فعلی حدود 16 میلیون تن در سال تغذیه می شود ، اما وی خاطرنشان می کند که چالش های ارائه خوراک ، به ویژه واردات ماهی و سویا ، احتمالاً این رشد را محدود می کند.

در نتیجه ، نیکولیک اظهار داشت: “من می گویم تولید کلی غذاهای دریایی در چین احتمالاً بین 1 تا 0 درصد از رشد تجربه شده یا حتی به تدریج کاهش می یابد.”

در سراسر جهان

همانطور که نیکولیک خاطرنشان می کند ، تراز فروش غذاهای دریایی در چین از سال 2014 حدود 1.4 میلیارد دلار در سال رو به کاهش است و انتظار می رود این کشور تا سال 2030 غذاهای دریایی به ارزش 29 میلیارد دلار را وارد کند و کسری آن 10 میلیارد دلار باشد.

تمایل کشور برای جبران این کمبود احتمالاً از قطبش سیاست بین آن ملل که بیشتر تحت تأثیر ایالات متحده و کسانی که به چین نگاه می کنند ، می شود. وی در یک تحلیل فرضی از سناریویی از تشدید بیشتر تنش ها بین چین و ایالات متحده ، وی خاطرنشان می کند که بیشتر کشورهایی که چین در حال حاضر در حال تخلیه غذاهای دریایی خود هستند ، بعید است که در حوزه نفوذ آنها باشد.

“اگر به 10 کشوره برتر که چین غذاهای دریایی را به ارمغان می آورد ، نگاه کنید ، فقط روسیه بخشی از حوزه ژئوپلیتیکی آنها است. و از نظر فرضی ، اگر درگیری جدی بین ایالات متحده و چین وجود داشته باشد ، کسانی که در حال حاضر تحت قلمرو نفوذ آمریکا مانند شیلی و اکوادور قرار دارند ، احتمالاً مجبور خواهند شد که تجارت خود را محدود یا کاهش دهند.

با این حال ، به نظر می رسد که چین چنین مشکلات احتمالی را پیش بینی کرده است ، و نیکولیک نشان می دهد که این ممکن است بازار افتتاح غذاهای دریایی در کشورهایی مانند هند ، ویتنام ، اکوادور و اندونزی باشد – که به طور سنتی نسبت به تأثیر فزاینده چین محتاط هستند.

نمودار نوار.

10 کشوری که چین بیشترین غذاهای دریایی را به همراه دارد

به غیر از روسیه ، هیچکدام از آنها در حال حاضر روابط نزدیکی با چین ندارند ، اما ممکن است این تغییر کند
© مانیتور فروش و Raboresearch

نتیجه گیری

غذا و انرژی دو زنجیره تأمین آسیب پذیر در چین هستند. و گرچه غذاهای دریایی ممکن است اولویت اصلی رئیس جمهور آنها نباشد – که تصور می شود نگرانی های بیشتری در مورد تهیه براکت ها مانند سویا و برنج وجود دارد – شکی نیست که هدایای دریایی بر دوگانگی ایالات متحده/چین تأثیر می گذارد.

همانطور که نیکولیک نتیجه می گیرد: “همه اینها را کنار هم قرار دهید: مصرف غذاهای دریایی چین احتمالاً از نظر تولید وجود دارد – زیرا اگر IFS از آن استفاده کند ، W ماهی ماهی ، روغن ماهی و سویا ، که جوانان می خواهند. تأثیر ژئوپلیتیکی – با تمرکز بر آسیای جنوب شرقی ، آفریقا و آمریکای لاتین.

“چین می خواهد با افزایش تجارت خود به یک جایگزین مناسب تر برای ایالات متحده تبدیل شود. اگر این درگیری تشدید شود ، آنها می خواهند تا آنجا که ممکن است متحدین داشته باشند و باز کردن بازار آنها راهی مناسب برای انجام آن است.”


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا