استراتژی غذاهای دریایی چین در دوره تغییرات جمعیتی و ژئوپلیتیکی

بنابراین گورجان نیکولیک از Rabobank ، که تخمین زده است این کشور – که زمانی یکی از بزرگترین صادرکنندگان غذاهای دریایی در جهان بود – توضیح می دهد ، احتمالاً تا سال 2030 کسری از غذاهای دریایی 10 میلیارد دلار خواهد داشت.
دقیقاً چگونه آنها این کمبود را جبران می کنند ، باید در نظر گرفته شود ، این نشان می دهد.
جمعیت شناسی وحشتناک
همانطور که نیکولیک تأکید می کند ، به لطف کاهش چشمگیر میزان تولد چین – از بیش از 6 کودک در هر زن در دهه 1960 به 1.09 برای هر زن امروز ، این کشور در حال کاهش در جمعیت کار خود است که با افزایش متوسط سنی از 2000 به 52 تا 2050 همراه است.
در همین حال ، شهرنشینی طولانی مدت ، با انتظار می رود جمعیت شهری از 550 میلیون به 1.1 میلیارد به 2050 افزایش یابد ، انتظار می رود که کار روستایی تخلیه شود و تعداد افرادی که می خواهند و قادر به کار با کم هزینه و با کمبود و با پرداخت جسمی هستند ، نیاز به نقش های سنتی غذاهای دریایی را کاهش می دهد.
نیکولیک گفت: “پیری مردم شهری بعید است که در یک کارخانه فرآوری غذاهای دریایی یا کشتی ماهیگیری یا جراحی آبزی پروری کار کنند. اما آنها به احتمال زیاد با سلامتی خود سر و کار دارند و سعی می کنند غذای سالم و سالم تری از جمله ماهی بخورند.”
از آنجا که غذاهای دریایی به عنوان سالم ترین پروتئین در فرهنگ چینی در نظر گرفته می شود ، پیش بینی می شود نرخ رشد سالانه بلند باقی بماند.
نیکولیک خاطرنشان می کند: “شهروندان در مناطق شهری نه تنها ثروتمندتر هستند ، بلکه تدارکات بسیار بهتری نیز دارند ، بنابراین در دسترس بودن غذاهای دریایی بسیار بهتری دارند. اگر این را با تمایل طبیعی به مصرف ماهی در چین ترکیب کنید ، این یک عامل بسیار مهم برای تحقق است.”
“در طب چینی و فرهنگ چینی ، ماهی به عنوان سالم ترین پروتئین در نظر گرفته می شود.
با این حال ، از آنجا که فروش گوشت خوک راکد است ، تقاضای غذاهای دریایی همچنان در حال افزایش است
© مارا ، NSB و Raboresearch
غذاهای دریایی
از نظر تولید ، نیکولیک انتظار دارد در سه منبع داخلی غذاهای دریایی در چین – ماهیگیری ، مزارع کپور و صدف – که به صورت تجمعی بیش از 50 میلیون تن در سال نشان می دهد ، کاهش یابد.
“در بخش Divo Ulass ، دولت به دلیل علل ثبات ، یارانه را دریافت می کند و آنها برخی از ماهیگیری ها را در دریاچه ها و رودخانه ها می بندند. وقتی صحبت از کپور می شود ، بزرگترین مشکل عدم کار در مناطق روستایی است. و در دنیای Mollusc ، فضای اضافی بسیار محدودی در ساحل وجود دارد تا گسترش یابد.”
در این میان ، اگرچه او آبزی پروری بالا و متوسط را می بیند ، که از سطح فعلی حدود 16 میلیون تن در سال تغذیه می شود ، اما وی خاطرنشان می کند که چالش های ارائه خوراک ، به ویژه واردات ماهی و سویا ، احتمالاً این رشد را محدود می کند.
در نتیجه ، نیکولیک اظهار داشت: “من می گویم تولید کلی غذاهای دریایی در چین احتمالاً بین 1 تا 0 درصد از رشد تجربه شده یا حتی به تدریج کاهش می یابد.”
در سراسر جهان
همانطور که نیکولیک خاطرنشان می کند ، تراز فروش غذاهای دریایی در چین از سال 2014 حدود 1.4 میلیارد دلار در سال رو به کاهش است و انتظار می رود این کشور تا سال 2030 غذاهای دریایی به ارزش 29 میلیارد دلار را وارد کند و کسری آن 10 میلیارد دلار باشد.
تمایل کشور برای جبران این کمبود احتمالاً از قطبش سیاست بین آن ملل که بیشتر تحت تأثیر ایالات متحده و کسانی که به چین نگاه می کنند ، می شود. وی در یک تحلیل فرضی از سناریویی از تشدید بیشتر تنش ها بین چین و ایالات متحده ، وی خاطرنشان می کند که بیشتر کشورهایی که چین در حال حاضر در حال تخلیه غذاهای دریایی خود هستند ، بعید است که در حوزه نفوذ آنها باشد.
“اگر به 10 کشوره برتر که چین غذاهای دریایی را به ارمغان می آورد ، نگاه کنید ، فقط روسیه بخشی از حوزه ژئوپلیتیکی آنها است. و از نظر فرضی ، اگر درگیری جدی بین ایالات متحده و چین وجود داشته باشد ، کسانی که در حال حاضر تحت قلمرو نفوذ آمریکا مانند شیلی و اکوادور قرار دارند ، احتمالاً مجبور خواهند شد که تجارت خود را محدود یا کاهش دهند.
با این حال ، به نظر می رسد که چین چنین مشکلات احتمالی را پیش بینی کرده است ، و نیکولیک نشان می دهد که این ممکن است بازار افتتاح غذاهای دریایی در کشورهایی مانند هند ، ویتنام ، اکوادور و اندونزی باشد – که به طور سنتی نسبت به تأثیر فزاینده چین محتاط هستند.

به غیر از روسیه ، هیچکدام از آنها در حال حاضر روابط نزدیکی با چین ندارند ، اما ممکن است این تغییر کند
© مانیتور فروش و Raboresearch
نتیجه گیری
غذا و انرژی دو زنجیره تأمین آسیب پذیر در چین هستند. و گرچه غذاهای دریایی ممکن است اولویت اصلی رئیس جمهور آنها نباشد – که تصور می شود نگرانی های بیشتری در مورد تهیه براکت ها مانند سویا و برنج وجود دارد – شکی نیست که هدایای دریایی بر دوگانگی ایالات متحده/چین تأثیر می گذارد.
همانطور که نیکولیک نتیجه می گیرد: “همه اینها را کنار هم قرار دهید: مصرف غذاهای دریایی چین احتمالاً از نظر تولید وجود دارد – زیرا اگر IFS از آن استفاده کند ، W ماهی ماهی ، روغن ماهی و سویا ، که جوانان می خواهند. تأثیر ژئوپلیتیکی – با تمرکز بر آسیای جنوب شرقی ، آفریقا و آمریکای لاتین.
“چین می خواهد با افزایش تجارت خود به یک جایگزین مناسب تر برای ایالات متحده تبدیل شود. اگر این درگیری تشدید شود ، آنها می خواهند تا آنجا که ممکن است متحدین داشته باشند و باز کردن بازار آنها راهی مناسب برای انجام آن است.”


